شمارهٔ ۴۵ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای گم شده از جای به صد جای پدید
پیش تو نه جان نه عقل خود رای پدید
روزی صد ره ز پای رفتم تا سر
لیکن تو نه در سری نه در پای پدید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دربارهٔ دلتنگی و جستجو برای چیزی یا کسی خاص است. شاعر بیان می‌کند که هرچقدر تلاش کرده و به دنبال آن گم‌شده رفته، نه از نظر جسمی و نه از نظر ذهنی موفق به یافتن آن نشده است. در واقع، او حس می‌کند که آن گم‌شده در هیچ‌کجا پیدا نمی‌شود.