شمارهٔ ۱۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده از شدت عشق و عذابی که دارد، سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که دیگر طاقت این عشق را ندارد و از خواب غرور خود بیدار شده تا عشقش را ببیند. به نوعی به دنبال فرصتی است تا عشقش را در دنیای واقعی تجربه کند.