شمارهٔ ۱۶ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جانا! مددی به عمر کوتاهم ده
دورم ز درت خلعتِ درگاهم ده
در مغزِ دلم نشستهای میسوزی
یا بیرون آی یا درون راهم ده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از خداوند میخواهد که به او فرصتی برای زندگی بیشتر بدهد و در نزدیکی او قرار گیرد. او از عشق و شوقی میگوید که در دلش وجود دارد و از خداوند میخواهد که یا او را به خود نزدیک کند یا این احساس را از او دور سازد.