شمارهٔ ۱۷ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تن زیر امانت تو خاکِ در شد
زیر قدم تو با زمین همبر شد
و آن دل که در آرزوی تو مضطر شد
در سینه ز بس که سوخت خاکستر شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به رابطه بین انسان و خاک اشاره می‌کند. او می‌گوید که بدن انسان به عنوان امانتی در خاک قرار می‌گیرد و هنگام روی زمین رفتن، خاک با او هم‌نوا می‌شود. همچنین، دل عاشقی که به خاطر آرزوهایش برای معشوق دچار ضعف و اضطراب شده، در نهایت به خاکستر تبدیل می‌شود از بس که دلتنگی و سوختن را تحمل کرده است.