نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در هر دو جهان گر آرزویی جویم

از وصلِ تو قدرِ سر مویی جویم

راه از همه سوی کردهام گُم بی تو

راهی به تو از کدام سویی جویم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به این موضوع اشاره دارد که در هر دو جهان، اگر به دنبال آرزویی باشد، آن آرزو تنها به وصال معشوقش مربوط می‌شود. او به شدت دلتنگ است و احساس می‌کند بدون معشوقش مسیر زندگی‌اش را گم کرده و نمی‌داند چگونه می‌تواند به او برسد.