شمارهٔ ۱۹ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هم بادیهٔ عشق تو بی پایان است
هم درد محبّتِ تو بی درمان است
آن کیست که در راه تو سرگردان نیست
هر کو ره تو نیافت سرگردان است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به عشق و محبت اشاره دارد که بی‌پایان و پر از درد است. شاعر از دلبستگی و سرگردانی افرادی که در جستجوی عشق محبوب هستند سخن می‌گوید و می‌نویسد که هیچ‌کس نمی‌تواند از این جستجو فرار کند. در واقع، هر کس که مسیر عشق را پیدا نکرده، در حال سرگردانی به سر می‌برد.