نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در عشق تو دل زیر و زبر باید برد

ره توشهٔ تو خون جگر باید برد

گر روی به روی تو همی نتوان کرد

سر بر پایت عمر بسر باید برد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عمق احساسات عاشقانه است. شاعر می‌گوید برای عشق معشوق، باید تمام ناملایمات را تحمل کرد و حتی اگر نتوان به چشمان او نگاه کرد، باید در برابر او سر فرود آورد و عمر را در خدمت عشق گذراند. عشق نیازمند فداکاری و تحمل سختی‌هاست.