نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۶ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از خود خبرم ده که ز خود بیخبرم

کز آرزوی تو می بسوزد جگرم

آسان ز سر هر دو جهان برخیزم

گر بنشینی تا به تو درمینگرم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از حال خود خبر می‌خواهد و بیان می‌کند که از خود بی‌خبر است. او به شدت برای معشوقش دلتنگ است و آرزوی او را در دل می‌پروراند. شاعر می‌گوید که اگر معشوقه‌اش در کنارش باشد، می‌تواند بر تمام مشکلات دنیا غلبه کند.