شمارهٔ ۲۸ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون من به تو در همه جهانم زنده
یک لحظه مباد بی تو جانم زنده
بی زحمت تن با تو دلم را نفسی است
گر زندهام امروز بدانم زنده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بیان میکند که زندگیاش در همه جا به عشق و وجود معشوق وابسته است. او میگوید که حتی یک لحظه بدون معشوقش نمیتواند زندگی کند و وجودش بدون او بیمعناست. در واقع، عشق او موجب حیات و ادامه زندگیاش است.