شمارهٔ ۳۱ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در عشق تو از بس که جنون آرم من
از آتش و سنگ، جوی خون آرم من
گر یک سنگی است در همه عالم و بس
زان سنگ به همّتت برون آرم من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از شدت عشق و جنونش سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که از عشق معشوقش تا چه اندازه قوی و پرآشوب است و حتی اگر سنگی در جهان باشد، برای معشوقش از آن سنگ هم فراتر می‌رود و به خاطر او تلاش می‌کند. این ابیات نشان‌دهنده‌ی فداکاری و عشق عمیق اوست.