شمارهٔ ۳۳ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
کو کوی تو تا به فرق بشتافتمی
پس روی ز هرچه هست بر تافتمی
دستم نرسد به جان که بشکافتمی
تا بو که ترا میان جان یافتمی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که از عشق به معشوق به هرجا می‌رود و از هر چیزی دوری می‌جوید. اما در نهایت، به جان معشوق پی می‌برد و می‌فهمد که او در عمق وجودش جای دارد.