نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۸ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر دل خواهی بیا و بپذیر و بگیر

دل شیفته شد بیار زنجیر و بگیر

ور در خور حضرت تو جان میآید

گیرم که نبود پرده برگیر و بگیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از شاعر به دعوت به پذیرش عشق و ارتباط عمیق اشاره دارد. او می‌گوید اگر دل می‌خواهی، بیای و عشق را بپذیر. دل عاشق نیاز به زنجیر و قید دارد تا به عشق وصل شود. حتی اگر به نظر برسد که کسی در پیشگاه تو نیست، باز هم باید پرده‌ها را کنار زد و عشق را در آغوش گرفت. در کل، این ابیات بر اهمیت عاشقی و ارتباط عمیق تأکید می‌کنند.