شمارهٔ ۴۳ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عاشق که همه جهان به روی تو بداد
جانی که نداشت ز آرزوی تو بداد
هر عافیتی که داشت در هر دو جهان
بفروخت و جمله را به بوی تو بداد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و فدای جان و آرزوهایش به معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که عاشق همه چیز را به خاطر محبوبش فدای کرده و حتی عافیت و آرامش خود را برای رسیدن به بوی محبوبش رها کرده است. عشق او به قدری عمیق است که حاضر است هر چیزی را برای محبوبش بدهد.