شمارهٔ ۴۷ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
نادیده ترا دیدهٔ من دل برخاست
وز سوز فرونشست و خاکستر خاست
یک لحظه که ناگه شودم درد تو کم
از خواب هزار بار عاشق برخاست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به احساسات عمیق و درد عاشقانه خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که با نادیده گرفتن عشق، دلش برمی‌خیزد و از سوز و آتش عشق، خاکستر و درد درونش افزایش می‌یابد. در یک لحظه که اندکی از درد عشق کاسته می‌شود، دوباره میلیون‌ها بار احساس عاشقانه در او بیدار می‌شود.