شمارهٔ ۴۵ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شوقی که مرا در طلب روی تو خاست
گر برگویم به صد زبان ناید راست
گر بنشینی تا به قیامت برِ من
سیرت نتوان دید به چشمی که مراست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شوق و علاقهام برای دیدن تو به قدری عمیق و قوی است که حتی اگر هزار زبان هم بگویم، نمیتوانم آن را به درستی بیان کنم. حتی اگر تا قیامت هم در کنارم باشی، هیچ چشمی نمیتواند زیباییهای درون من را ببیند.