شمارهٔ ۵۰ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای لعل توام به حکم ایمان داده
کفرم به سر زلف پریشان داده
تو در پس پرده با من و من بی تو
از پرده برون زشوق تو جان داده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار به تمجید از معشوق می‌پردازد و می‌گوید که ایمانش به او باعث شده که در دلش عشق و کفر نسبت به دیگران ایجاد شود. او احساس می‌کند که معشوق در پس پرده با اوست، اما خود او بدون وجود معشوق جانش را فدای عشقش کرده است.