نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۵ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بی روی تو یک لحظه نمیشاید زیست

زیرا که مرا بی تو نمیباید زیست

جانی که همه جهان بدو مینازند

بیزارم ازو چو بی تو میباید زیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عشق عمیق و وابستگی شاعر به محبوبش است. شاعر می‌گوید که بدون محبوبش نمی‌تواند زندگی کند و حتی جانش را که دیگران به آن می‌نازند، بی‌ارزش می‌داند. در واقع، زندگی بدون وجود محبوب برای او غیر ممکن است.