شمارهٔ ۵۶ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای بس که به هر تکی دویدم بی تو
وی بس که زهر سویی پریدم بی تو
چون روز قیامتم شبی میباید
تا با تو بگویم آنچه دیدم بی تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از تنهایی و دلتنگی خود سخن می‌گوید. او به تلاش‌های بی‌ثمرش برای فرار از احساساتش اشاره می‌کند و به این می‌اندیشد که روزی در قیامت فرصتی خواهد داشت تا همه تجربیات و احساساتش را درباره زندگی بدون محبوبش بیان کند.