شمارهٔ ۵۴ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا بتوانم ازان جمال اندیشم
وز راحت و روح آن وصال اندیشم
با آنکه وصال تو محال است مرا
دایم من خسته این محال اندیشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از آرزوی وصال و близ شدن به معشوق سخن میگوید. او میخواهد از زیباییهای معشوق فکر کند و به شادی و روح آن پیوند بیندیشد. با اینکه رسیدن به معشوق برایش ممکن نیست، اما همچنان در اندیشه و آرزوی آن به سر میبرد و این آرزوی محال او را خسته کرده است.