نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون کس بنداند آنچه من دانم ازو

خواهم که کنم حیله و نتوانم ازو

صد گونه بلا اگر به رویم بارد

آن روی ندارم که بگردانم ازو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر احساس عمیق وابستگی شاعر به کسی است که از او آگاه است. شاعر می‌خواهد از او دوری کند یا ترفندی به کار گیرد، اما نمی‌تواند. حتی اگر مشکلات زیادی بر او وارد شود، باز هم نمی‌تواند از آن شخص چشم بپوشد. این نشان‌دهندهٔ عشقی فراگیر و غیرقابل فرار است.