شمارهٔ ۷ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
من این دل بسته را کجا خواهم برد
ور صاف مرا نیست کجا خواهم دُرد
گر نوش کنم هزار دریا هر روز
حقا که ز دَردِ تشنگی خواهم مرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس عمیق تشنگی و دلباختگی شاعر است. او به این میاندیشد که این دلباخته را کجا خواهد برد و اگرچه میتواند هر روز دریاهایی از نوشیدنی بنوشد، اما همچنان از درد تشنگی خواهد مرد. این مفهوم نشاندهندهی بیپایانی آرزوها و نیازهای درونی انسان است.