نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

من این دل بسته را کجا خواهم برد

ور صاف مرا نیست کجا خواهم دُرد

گر نوش کنم هزار دریا هر روز

حقا که ز دَردِ تشنگی خواهم مرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس عمیق تشنگی و دل‌باختگی شاعر است. او به این می‌اندیشد که این دل‌باخته را کجا خواهد برد و اگرچه می‌تواند هر روز دریاهایی از نوشیدنی بنوشد، اما همچنان از درد تشنگی خواهد مرد. این مفهوم نشان‌دهنده‌ی بی‌پایانی آرزوها و نیازهای درونی انسان است.