شمارهٔ ۶۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از درد و رنجی که در زندگی بدون محبوبش تجربه کرده، سخن می‌گوید. او می‌گوید که تمام عمرش به خاطر دوری محبوبش غمگین و بی‌کسی بوده و حتی در لحظه‌های پایانی زندگی‌اش نیز در حسرت و افسوس به سر می‌برد که چرا نتوانسته با آن محبوب زندگی کند.