شمارهٔ ۶۸ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با روی تو ماه را منوّر ننهم
با زلف تو مشک را معطّر ننهم
گر هر دوجهان زیر و زبر خواهد شد
سر بنهم و سودای تو از سر ننهم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان عشق عمیق و بینظیر شاعر نسبت به معشوقهاش میپردازد. شاعر میگوید که حتی اگر دنیا را به هم بریزند، حاضر نیست از عشق و خیالات او دل بکند و هیچ زیبایی دیگری را با زیبایی او مقایسه کند. علاقه و وابستگی او به معشوقش چنان است که هیچ چیز نمیتواند آن را تحت تأثیر قرار دهد.