شمارهٔ ۱۳ عطار
عطار نیشابوری / باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
سرگشتهٔ روز و شبم آنجا که منم
دلسوخته، جان بر لبم آنجا که منم
تو فارغی آنجا که تویی از من و من
تا آمدهام میطپم آنجا که منم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از سرگشتگی و سردرگمی خود سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که در جایی مهم و حساس قرار دارد که همه چیز برایش تیره و تار است. او به دلسوخته بودن و نزدیک بودن به مرگ اشاره می‌کند و در عین حال به جدایی و نداشتن آرامش از محبوبش اشاره می‌نماید. شاعر به طور کلی در جستجوی هویتی واقعی و احساس تعلق است.