شمارهٔ ۱۷ عطار
عطار نیشابوری / باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جان در غمت از خانه به کوی افتاده‌ست
بر بوی تو در رهی چو موی افتاده‌ست
من در طلب تو و تو از من فارغ
این کار عظیم پشت و روی افتاده‌ست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از احساس غم و دل‌تنگی خود می‌گوید. او بیان می‌کند که به خاطر عشقش از خانه بیرون آمده و در راه بوی معشوق، مانند مویی رها شده، افتاده است. او در پی معشوق است، اما معشوق نسبت به او بی‌توجه است و این وضعیت برای او بسیار سنگین و دشوار شده است.