شمارهٔ ۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اشاره به اهمیت و ارزش جان انسان‌ها دارد و به گذرای زندگی اشاره می‌کند. شاعر به تناقض بین زندگی (جان) و مرگ (خاک و خون) تاکید می‌کند و بیان می‌دارد که در نهایت همه به خاک خواهند رفت و زاری و حسرت در این روند وجود دارد. به نوعی، شاعر به عدم permanence زندگی و سرنوشت مشترک انسان‌ها اشاره می‌کند.