شمارهٔ ۳ عطار
عطار نیشابوری / باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گفتم:چه شود چو لطف ذاتی داری
کز قرب خودم غرق حیاتی داری
عزت، به زبان سلطنت، گفت:برو
تاکی ز تو خطی و براتی داری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به محبت و لطف خدا اشاره می‌کند و می‌گوید که این محبت انسان را به زندگی و حیات واقعی می‌رساند. همچنین بیان می‌کند که عزت و مقام در سخن سلطنت نه‌تنها به عنوان قدرت، بلکه به عنوان نیکو بودن رابطه با خدا و ارتباط با او قابل درک است. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که حب و انعام الهی از هر خط و نامه‌ای با ارزش‌تر است.