نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴ عطار

عطار نیشابوری / باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گفتم:‌به غمم قیام کی بود ترا

گفتا: غم من تمام کی بود ترا

گفتم‌:همه نام وننگ شد در سر تو

گفت: این همه ننگ و نام کی بود ترا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با فردی صحبت می‌کند و از احساس غم و نگرانی‌اش می‌گوید. او از طرف مقابل می‌پرسد که آیا غمش به خاطر اوست و در پاسخ می‌خواهد بگوید که غمش پایان‌ناپذیر است. در ادامه، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که همه نام و اعتبارش به خاطر آن فرد تحت تأثیر قرار گرفته، ولی طرف مقابل نیز تأکید می‌کند که این ننگ و نام هم به او مربوط نیست. در واقع، دو طرف در حال بررسی احساسات و تأثیرات یکدیگر بر زندگی‌شان هستند.