شمارهٔ ۱۶ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
نه هیچ کسی به زندگانیش گرفت
نه نیز به مرگ جاودانیش گرفت
تو پشهٔ عاجزی و او صرصرِ تند
بنشین تو که هرگز نتوانیش گرفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت بیانگر این است که نه کسی به زندگی خود اهمیت می‌دهد و نه به مرگ ابدی‌اش. شاعر به تشبیه بین انسان و مرگ می‌پردازد و می‌گوید که انسان مانند پشه‌ای ناتوان است در برابر مرگ که مانند طوفان سخت و تند است. در نهایت به این نتیجه می‌رسد که انسان هرگز نمی‌تواند مرگ را در اختیار بگیرد.