باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد — مختارنامه عطار

عطار نیشابوری / مختارنامه

فهرست شعرها

• شمارهٔ ۳ — چون نیست رهی به هیچ سوئی کس را
• شمارهٔ ۴ — دل سوختگان که نفس میفرسایند
• شمارهٔ ۱ — چندین در بسته بی کلیدست چه سود
• شمارهٔ ۵ — آنها که به عشق گوی بردند همه
• شمارهٔ ۲ — کس از می معرفت ندادست نشان
• شمارهٔ ۸ — گاهی ز سلوک عقل چون نسناسیم
• شمارهٔ ۱۲ — چون کس نرسد به وصل دلخواه ای دل!
• شمارهٔ ۱۰ — عاشق تن خود با غم پیوست دهد
• شمارهٔ ۹ — دستی که برین شاخ برومند رسد
• شمارهٔ ۱۱ — هر دل که ز ذوق آن حقیقت جان یافت
• شمارهٔ ۶ — عقلی که کمال در جنون می‌بیند
• شمارهٔ ۷ — دل با غمِ عشق پای ناورد آخر
• شمارهٔ ۱۳ — ای دل ز پی دلیل نتوانی شد
• شمارهٔ ۱۵ — دل گم شد و در ره الاهی اِستاد
• شمارهٔ ۱۴ — اندر طلب حضرت جاوید آخر
• شمارهٔ ۱۹ — چو مهرهٔ مِهر بازی ای سرو سهی
• شمارهٔ ۱۷ — آن ذوق که در شکر چشیدن باشد
• شمارهٔ ۱۸ — ای مانده به زیرِ پرده! او کی باشی
• شمارهٔ ۱۶ — نه هیچ کسی به زندگانیش گرفت
• شمارهٔ ۲۱ — هم هر ساعت در ره تاریکتری
• شمارهٔ ۲۰ — گر بندِ امیدِ وصلِ او بست ترا
• شمارهٔ ۲۳ — ذرات جهان در اشتیاقند همه
• شمارهٔ ۲۷ — دردا که ز بی نشان نشانم نرسید
• شمارهٔ ۲۸ — نه دل دارم نه جان نه تن چتوان کرد
• شمارهٔ ۲۵ — تا جان دارم همچو فلک میپویم
• شمارهٔ ۲۴ — ای کاش ترا دیدهٔ دیدن بودی
• شمارهٔ ۲۶ — گر بشتابم نه روی بشتافتن است
• شمارهٔ ۲۲ — گر گنج به تو رسید پنهان میدار
• شمارهٔ ۲۹ — تا چند غم این ره پر بیم کشیم
• شمارهٔ ۳۴ — گنجت باید به رنج خو باید کرد
• شمارهٔ ۳۰ — چون یار نمیکند دمی همدمیم
• شمارهٔ ۳۵ — دل در طلبش بجان گرفتار آمد
• شمارهٔ ۳۶ — چون نیست دلم را جز ازو دلجویی
• شمارهٔ ۳۷ — کو کس که چو بوده گشت نابوده نشد
• شمارهٔ ۳۳ — دل تحفهٔ دلنواز نتوان آورد
• شمارهٔ ۳۲ — هر جان که فدای روی اونتوان کرد
• شمارهٔ ۳۱ — من عاشقِ زارِ روی یارم چکنم
• شمارهٔ ۴۰ — درداکه قرار از دل سرمستم رفت
• شمارهٔ ۳۹ — همچون شمعی چند گدازم چکنم
• شمارهٔ ۴۱ — گفتم: جانا هیچ کسی جانان یافت
• شمارهٔ ۴۵ — ای بس که ز شوق چرخ دوّار بگشت
• شمارهٔ ۳۸ — ای دل چو حجاب و پرده در کار بسی است
• شمارهٔ ۴۴ — این گنبد خاکستری پر اخگر
• شمارهٔ ۴۲ — ای دل به امید هم نفس چند روی
• شمارهٔ ۴۳ — چون وصل نیامد به کسی اولیتر
• شمارهٔ ۴۷ — جانا رخ چون تویی به حس نتوان دید
• شمارهٔ ۴۹ — جان نتواند هیچ سزاوار تو گشت
• شمارهٔ ۵۰ — آواز به عشق در جهان خواهم داد
• شمارهٔ ۴۸ — چون باد همی نیاید از سوی تو بر
• شمارهٔ ۴۶ — هم عقل طلسم جسم و جان باز نیافت
• شمارهٔ ۵۱ — گر در طلبت ز روی تو مانم باز
• شمارهٔ ۵۲ — هر کو گهر وصل تو در خواهد خواست
• شمارهٔ ۵۳ — هرگه که من از وصل تو بابی شنوم
• شمارهٔ ۵۵ — ای کاش دلم را سر آهی بودی
• شمارهٔ ۵۶ — این خود چه عجایبست کآمیخته‌ای
• شمارهٔ ۵۷ — آنها که ز باغ عشق گل میرُفتند
• شمارهٔ ۶۰ — گاهی ببریدی و گهی پیوستی
• شمارهٔ ۶۱ — من بی دلم و اگر مرا دل بودی
• شمارهٔ ۵۹ — نادیده ترا شرح سروپات خوش است
• شمارهٔ ۵۸ — حاصل ز غم عشق توام بدنامیست
• شمارهٔ ۵۴ — چون وصل تو یک ذرّه نیفتاد به دست
• شمارهٔ ۶۴ — در عشق تو با خاک یکی خواهم شد
• شمارهٔ ۶۹ — هرچند که نیست در رهت دولت یافت
• شمارهٔ ۶۸ — ای جمله اشارات و رموزم از تو
• شمارهٔ ۶۲ — تا پاک نگردد دل این نفس پرست
• شمارهٔ ۶۳ — هر دم ز تو درد بیشتر خواهم برد
• شمارهٔ ۶۷ — چون گل یابم بوی تو زو میبویم
• شمارهٔ ۶۵ — جان بوی تو جست ازدل ناشاد و نیافت
• شمارهٔ ۶۶ — زان روز که حسنت علم عشق افراخت
• شمارهٔ ۷۲ — اول ز همه کار جهان پاک شدم
• شمارهٔ ۷۳ — مینشناسد کسی زبان من و تو
• شمارهٔ ۷۱ — چون نیست ره هجرِ ترا پایان باز
• شمارهٔ ۷۰ — در عشق تودل هزار جان تاوان داد
• شمارهٔ ۷۵ — چون وصل تو تخم آشنائی انداخت
• شمارهٔ ۷۷ — تا بی رخ یار محرمم بنشسته
• شمارهٔ ۷۴ — یکتا بودم دوتائی افتاد مرا
• شمارهٔ ۷۶ — هم عمر به بوی تو به آخر بردیم
• شمارهٔ ۷۸ — گه قصد دل ممتحنم میداری