شمارهٔ ۲۸ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از بی‌تفاوتی و نداشتن حیات و تعلقات سخن می‌گوید. او احساس خالی بودن را بیان می‌کند و می‌گوید نه دل و نه جان و نه تن دارد که به زندگی‌اش معنا ببخشد. همچنین به این اشاره می‌کند که از عظمت خورشید که همه چیز را می‌پرستند، حتی یک ذره هم به او نمی‌رسد. به طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده‌ی ناامیدی و فقدان در زندگی شاعر است.