نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۲ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا پاک نگردد دل این نفس پرست

دستم ندهد بر سر کوی تو نشست

تا عشق تو برهم نزند هرچه که هست

ندهد سر مویی ز سر موی تو دست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر بیان می‌کند که تا زمانی که دلش از عشق و وابستگی به نفس پرست پاک نشود، نمی‌تواند به سر کوی محبوبش بیاید. همچنین، تا عشق محبوب همه چیز را به هم نزند، نباید حتی به اندازه یک تار موی محبوب به او نزدیک شود. در واقع، این شعر بیانگر عمق عشق و اجتناب از تن دادن به آن در شرایط نامناسب است.