نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۲ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا کی دل و جان دردمندم سوزی

وز آتش عشق بندبندم سوزی

چون سوخته و فکندهٔ راه توام

چندم فکنی ز چشم و چندم سوزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از درد و سوزی که به خاطر عشق احساس می‌کند صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که دل و جانش به شدت در آتش عشق می‌سوزد و همه وجودش را تحت تأثیر قرار داده است. هم‌چنین، او از محبوبش می‌پرسد که تا چه زمانی این وضعیت ادامه خواهد داشت و دلش به دلیل عشق در حال سوختن است. در نهایت، شاعر مانند یک موجود سوخته شده، در جستجوی راه محبوبش است و از او می‌خواهد که توجه بیشتری به حالش داشته باشد.