شمارهٔ ۳۹ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر لحظه به سوی من شبیخون آری
دست از دو جهان در دل مجنون آری
گر ناله کنم که پرده برگیر آخر
چیزی دگرم ز پرده بیرون آری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از معشوق میخواهد که هر لحظه به او نزدیک شود و دلش را از قید دو جهان رها کند. او احساس میکند که اگر فریاد بزند و از او درخواست کند که پردهها را کنار بزند، چیزی از دنیای دیگر برای او خواهد آورد. این شعر بیانگر longing و تمایل عمیق به سرزمین محبت و وصال است.