نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۹ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر لحظه به سوی من شبیخون آری

دست از دو جهان در دل مجنون آری

گر ناله کنم که پرده برگیر آخر

چیزی دگرم ز پرده بیرون آری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از معشوق می‌خواهد که هر لحظه به او نزدیک شود و دلش را از قید دو جهان رها کند. او احساس می‌کند که اگر فریاد بزند و از او درخواست کند که پرده‌ها را کنار بزند، چیزی از دنیای دیگر برای او خواهد آورد. این شعر بیانگر longing و تمایل عمیق به سرزمین محبت و وصال است.