شمارهٔ ۳۷ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گاهی به بر خویشتنم میخوانی
گاهی ز در خویشتنم میرانی
سرگشته و کشتهٔ توام میدانی
تا چند بخون جگرم گردانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر حالتی از دلشکستگی و گمگشتگی است. شاعر اشاره میکند که گاهی طرف مقابل او را به خود میخواند و گاهی نیز او را طرد میکند. شاعر از این وضعیت آزار و سرگشتگی خود صحبت میکند و به طرف مقابل میگوید که تا کی باید این احساس درد و رنج را تحمل کند.