شمارهٔ ۴ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای گشته دلم بی تو چو آتشگاهی
وز هر رگ جان به آتش تو راهی
چون میدانی که دل پر آتش دارم
ناآمده بگذری چو آتش خواهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر بیانگر دل‌گسیختگی و سوز قلبی است که شخص بی‌تابی می‌کند. او به شدت از دوری محبوبش رنج می‌برد و احساس می‌کند بدون او مانند آتشگاهی داغ و سوزان است. با وجود داشتن دل پرآتش، محبوبش به سادگی از کنارش می‌گذرد و او را نمی‌بیند.