شمارهٔ ۵ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از عشق و وابستگی به معشوق صحبت می‌کند. او به گرمای احساساتش اشاره می‌کند و می‌گوید که در عشق و بندگی معشوق مانند آتشی می‌سوزد. او معتقد است که وقتی عاشق می‌شود، فروخته شدن به این عشق برایش طبیعی است و در واقع خودش خواهان این تسلیم شدن است.