شمارهٔ ۵۰ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شرطست ز تو بی سر و بی پا که روم
فرض است دراندوهِ تو تنها که روم
گفتم بگریزم از تو جایی دیگر
خود جای گرفتهای تو هرجا که روم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که حتی بدون سر و پا هم باید برود و از درد و اندوه معشوقش رهایی یابد، اما هر جا که می‌رود، او را همراه دارد و نمی‌تواند از یادش برود. این نشان‌دهنده‌ی عمق وابستگی و تأثیر معشوق بر زندگی و احساسات اوست.