شمارهٔ ۶۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر یک دیالوگ عاشقانه است. شاعر به معشوق می‌گوید که باید هم بر زیبایی او چشم داشته باشد و هم از گناهان خود توبه کند. در پاسخ، معشوق اشاره می‌کند که اگر چشمان شاعر از دست رفته، چه باید کرد و باید به نگه داشتن نگاه ادامه دهد. به طور کلی، این شعر مربوط به عشق، زیبایی و توجه به معشوق است.