نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر شب که نیاوری شبیخون غمت

بنشینم و خوش همی خورم خون غمت

تو شادبزی که در هوای غم تو

کاری دگرم نماند بیرون غمت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت از غم عشق و دل تنگی خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هر شب که معشوقش را نمی‌بیند، احساس دل‌تنگی و ناراحتی می‌کند. با وجود اینکه او در غم معشوقش زندگی می‌کند، اما از شادمانی او هم بی‌نصیب نیست و تمام احساساتش به حالت غم و شادی او وابسته است.