نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر ماه نه زیر میغ میداشتیی

بس سر که بر تو تیغ میداشتیی

در درد و دریغ جاودان ماندی دل

گر درد ز دل دریغ میداشتیی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار درباره‌ی غم و اندوه عمیق سخن می‌گویند. شاعر بیان می‌کند که اگر عشق و محبت (ماه) در زیر آسمان بی‌رحم (میغ) قرار می‌داشت، مشکلات و چالش‌های زیادی (تیغ) بر سرش نازل می‌شد. او همچنین به درد و حسرتی اشاره می‌کند که به طور دائمی در دلش باقی مانده است و اگر از دلش نسبت به این درد کاسته می‌شد، شاید وضعیت بهتری داشت.