شمارهٔ ۱۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از درد و اشتیاق خود سخن می‌گوید، به گونه‌ای که قلبش به خاطر عشق و دوری از معشوقه‌اش به شدت به شدت رنج می‌کشد و اشک می‌ریزد. او از معشوق می‌خواهد که اگر بخواهد عمق این درد را در او ببیند، به او نگاه کند. در پایان، شاعر به نوعی به جاودانگی عشق اشاره می‌کند و می‌گوید اگر بخواهد در این عشق بماند، در حقیقت زنده خواهد بود.