شمارهٔ ۲۱ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جانم، ز میان جان، وفای تو کند
دل ترک دو عالم از برای تو کند
بر تارک خورشید نهد پای از قدر
هرذره که لحظهای هوای تو کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر عشق و وفاداری عمیق گوینده به معشوق است. او اعلام می‌کند که جانش به خاطر عشق معشوق فدای او می‌شود و دلش برای معشوق از همه چیز در دنیا گذشت می‌کند. همچنین به عظمت معشوق اشاره می‌کند که حتی فراتر از خورشید قرار دارد و هر لحظهای که به یاد او باشد، ارزشمند و شیرین است. در مجموع، این اشعار به شور و شوق و ارادت بی‌پایان به معشوق اشاره دارند.