شمارهٔ ۳۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق صحبت می‌کند و آن را از آغاز تا پایان جهان می‌بیند. او عشق را در سایه‌ای از علم و عمل می‌یابد و به این نتیجه می‌رسد که هر نوع مشکلی که در دنیا وجود دارد، در نقطه‌ای از عشق قابل حل است.