شمارهٔ ۳۷ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گه پیش تو چون قلم به سر می‌آییم
گاه از بد و نیک بی‌خبر می‌آییم
با عشق تو دست در کمر می‌آییم
بر پنداری زیر و زبر می‌آییم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر درباره حالاتی که در حضور معشوقش تجربه می‌کند صحبت می‌کند. او گاهی با خوشحالی و عشق به سوی معشوق می‌آید و گاهی نیز از خیر و شر بی‌خبر است. احساسات او با معشوقش به شدت در هم تنیده است و در این رفت و آمد به نوعی از دگرگونی‌های درونی خود اشاره دارد.