شمارهٔ ۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دو ویژگی سخن اشاره می‌کند: گاهی کلام او روح و نیروی تازه‌ای به او می‌بخشد و گاهی نیز رازهای درونی‌اش را فاش می‌کند. او بیان می‌کند که اگر کسی دلش را بگیرد، به جای آن هزاران دل به وی می‌دهد و اگر جانش را بگیرد، هزاران جان را در عوض به او خواهد بخشید. این ابیات نشان‌دهنده عمیق بودن احساسات و بخشندگی شاعر است.