شمارهٔ ۴۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عمق وجود و حضور خود سخن می‌گوید. او به زیبایی توصیف می‌کند که چگونه در دریای عشق و نور غرق شده است. با اینکه بدن او از کار و فعالیت دور است، اما روحش همیشه به یاد محبوبش است و هیچگاه او را از خاطر دور نمی‌کند.