شمارهٔ ۴۷ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تاکی باشم بستهٔ هستی بی تو
افتادهٔ هشیاری ومستی بی تو
گر نالیدم ز تنگدستی بی تو
قارون شدهام به زر پرستی بی تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از احساس تنهائی و نداشتن معشوق صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که بدون محبوبش، در حالت گیجی و بی‌خودی است و با وجود رنج و تنگدستی، به ثروت و زرپرستی روی آورده است. در واقع این شعر ناتوانی و دردمندی شاعر را در دوری از محبوبش به تصویر می‌کشد.