شمارهٔ ۵ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای خوش دلی هر دو جهانم غم تو
بیزحمت تن مونس جانم غم تو
آن چیز که آشکار مینتوان گفت
تعلیم کنی راز نهانم غم تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از درد و غم ناشی از دوری محبوب سخن می‌گوید. او به خوشحالی دل خود اشاره می‌کند که حتی با وجود غم محبوب، این احساس را تجربه می‌کند. او همچنین بیان می‌کند که غم محبوبش به نوعی مونس و همراه جانش است و رازهای نهانش را تنها محبوبش می‌تواند آموزش دهد. در کل، این ابیات نشان‌دهندهٔ عمق احساسات شاعر و ارتباط عمیق او با محبوبش است.