شمارهٔ ۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از عشق و جذبه‌ای صحبت می‌کند که همچون ذره‌ای به صحرا آمده و به وجود گفت و گوهای بسیار منجر شده است. جان او در عمق دریا به ناز و نعره افتاده و دلش با شور و شوق در حال رقص و غوغا است. این وصف نشان‌دهنده تأثیر عمیق عشق بر وجود انسان و دگرگونی احساسات اوست.